Austriacki fizyk i filozof; 1864 67 prof. fizyki w Grazu, 1867 95 w Pradze, 1895 1901 prof. filozofii na uniw. w Wiedniu; twórca (niezależnie od R. Avenariusa) empiriokrytycyzmu, od jego nazwiska zw. też machizmem; w dziedzinie fizyki jest autorem prac z podstaw mechaniki ( Macha zasada) oraz z aerodynamiki (przepływy ponaddźwiękowe), optyki i nauki o cieple; gł. prace: Die Mechanik in ihrer Entwicklung... (1883), Die Prinzipien der Warmelehre (1896), Die Analyse der Empfindungen... (1900), Erkenntnis und Irrtum... (1905).